شاعران بزرگ گذشته همواره خود را تسلیم زندگی می کردند

مقصدی مشخص را نمی پوئیدند و نیز نمی کوشیدند پرده از اسرار بردارند

به سادگی اجازه می دادند روحشان فرمانروا باشد راهنماشان باشد در درون هستی حرکت کند

مردم همواره اسرار را جستجو می کنند و گاه موفق می شوند اما

اسرار پایان خودند و زندگی پایانی ندارد

 

شاعران نه آنانند که شعر می نویسند

آنانی اند با قلبی سرشار از این روح مقدس